Klasyfikacja terytoriów zależnych
Z punktu widzenia prawa międzynarodowego dzielimy terytoria zależne na dwa rodzaje. Tak więc mamy terytoria kolonialne i terytoria niekolonialne. Na kryterium podziału składają się dwa elementy: geograficzny i polityczny. Element geograficzny pochodzi z tradycyjnego pojmowania koloni jako terytoriów zamorskich. Wyjątkiem od tego jest system mandatowy i powierniczy. Element polityczny jest chyba ważniejszy, istotną różnicą jest tu cel jaki jest wyznaczony w rozwoju politycznym danego terytorium. Według prawa międzynarodowego dekolonizacyjnego celem jego działania jest doprowadzenie narodów kolonialnych do stanu niepodległości (zasada samostanowienia). W przypadku terytoriów zależnych typu niekolonialnego także może osiągnąć taki stan (niepodległość), ale nie stanowi to celu ich rozwoju politycznego jako wymogu prawnomiędzynarodowego. Ponadto status tych terytoriów może mieć charakter stały, a status narodów kolonialnych jest z założenia tymczasowy. Karta Narodów Zjednoczonych przewiduje istnienie dwóch kategorii terytoriów kolonialnych: terytoria niesamodzielne (rozdział XI) i terytoria powiernicze. Terytoria typu niekolonialnego nie maja jednego konkretnego aktu prawnomiędzynarodowego określającego ich status. Status ich określany jest zazwyczaj przez akty dotyczące tylko tej jednej poszczególnej sprawie (np.: Układ panamsko-amerykański z dnia 18 listopada 1903 roku)